Mimo, że wiatr często wieje ze zmienną prędkością i z najróżniejszych kierunków, to jednak na tle wielu lat w Polsce najczęściej dmucha z zachodu, co stanowi przeszło 20 procent dni w roku. Dlaczego nie ze wschodu?

Otóż nad Europą dominuje cyrkulacja atlantycka, ponieważ układy niskiego ciśnienia, poza nielicznymi wyjątkami, wędrują z zachodu na wschód. Korytarz dotyczący środkowej części kontynentu przebiega znad północnego Atlantyku przed Skandynawię w kierunku Rosji.

Wraz z nimi napływa nad nasz kraj łagodne powietrze polarno-morskie, które zimą przynosi nam odwilże z opadami deszczu i porywistym wiatrem, a latem odpoczynek od męczących upałów. Sytuacja ulega zmianie, gdy na dłuższy czas cyrkulacja zachód-wschód, jest blokowana przez stacjonarne wyże.

Taki ośrodek nad wschodnią Europą zmienia kierunek wiatru na wschodni i wówczas nad Polskę latem nadciąga suche i gorące powietrze, a zimą suche i mroźne. Z północy zawsze wieje arktycznym chłodem, a z południa gorącem, niekiedy dość wilgotnym. Najrzadszy kierunek wiatru to zimny z północnego wschodu, stanowiący mniej niż 7 procent dni w roku.