Według naukowców 200 milionów lat po powstaniu Ziemi rozpoczął się najdłuższy deszcz w historii, trwający około 750 milionów lat.

W tym okresie młoda planeta wciąż się schładzała, a jej powierzchnia była gorąca i pokryta magmą. Gęsta atmosfera pełna pary wodnej, pochodzącej z wnętrza Ziemi oraz zderzeń z meteoroidami, zaczęła się kondensować, gdy temperatura spadała, co zapoczątkowało gigantyczne opady.

Ten przedłużający się deszcz był kluczowy dla powstania oceanów. Woda z opadów wypełniała zagłębienia w skorupie ziemskiej, tworząc pierwsze zbiorniki wodne. Proces ten był wspomagany przez ciągłe bombardowanie meteorytami, które dostarczały dodatkowe ilości wody.

Te deszcze nie przypominały współczesnych ulew, lecz były raczej ciągłym, globalnym procesem kondensacji i opadania wody w ekstremalnych warunkach. Umożliwiły powstanie stabilnych zbiorników wodnych, które stały się kolebką życia.