Astronauci, mieszkający na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, uwiecznili wyjątkowo malowniczą formację geologiczną pośród piasków Sahary.

W południowo-wschodniej Libii, pośród jasnych piasków najsuchszej części Sahary, wznosi się ciemny masyw skalny Jabal Arkanū. Jego najbardziej charakterystyczną cechą są struktury w kształcie pierścieni, niegdyś uważane za kratery po uderzeniu meteorytów.

Jednak badania terenowe wykazały, że są one wynikiem całkowicie ziemskich procesów geologicznych. Pierścienie powstały w wyniku intruzji magmowych, czyli wciskania się magmy w otaczające skały skorupy ziemskiej. Powtarzające się napływy magmy utworzyły serię nakładających się na siebie kręgów, zbudowanych głównie z bazaltu i granitu.

Choć przez góry przebiegają suche koryta rzeczne, region ten jest ekstremalnie suchy, otrzymując rocznie zaledwie 1 do 5 mm deszczu. Jedynie obecność gór nieznacznie zwiększa te opady (do 5-10 mm rocznie) dzięki efektowi orograficznemu, co pozwala na formowanie się u podnóża stożków napływowych ze żwiru i głazów.