Do zaćmienia hybrydowego w tym stuleciu dojdzie tylko trzykrotnie. Poprzednio miało ono miejsce w 2013 roku, a następnym razem będzie widoczne w 2031 roku, by ponownie pojawić się dopiero w 2164 roku. To najrzadsza odmiana zaćmienia Słońca.

Stanowi ona połączenie trzech innych typów zaćmień, czyli częściowego, całkowitego i obrączkowego. W zależności od miejsca obserwacji, Słońce albo jest tylko we fragmencie przysłaniane przez Księżyc, tarcza znika całkowicie lub zmienia się w obrączkę.

Spośród 224 zaćmień Słońca na całym świecie w tym stuleciu, 77 było częściowych, 72 obrączkowych, 68 całkowitych, a tylko 7 hybrydowych. Dochodzi do nich, gdy Słońce, Księżyc i Ziemia znajdują się na jednej linii, a Księżyc przysłania Słońce.

Tym razem zaćmienie rozpoczęło się nad Oceanem Indyjskim jako obrączkowe, w okolicach północno-zachodniego wybrzeża Australii przybrało postać całkowitego, by pod koniec nad Pacyfikiem znów zmienić się w obrączkowe.

Jednak na przeważającym obszarze od Indonezji, Kambodży i Wietnamu przez Filipiny, Japonię i Tajwan po Australię, Nową Zelandię i wyspy Pacyfiku zaćmienie było zaledwie częściowym. Miejscami tarcza Księżyca tylko musnęła tarczę słoneczną.