W 1931 roku największe chińskie rzeki nawiedziła powódź, która zapisała się jako najtragiczniejsza w historii. Pochłonęła życie milionów ludzi.

Rekordową powódź w Chinach poprzedziła kilkuletnia susza, która doprowadziła do głodu. Zima z początku 1931 roku przerwała suszę olbrzymimi opadami śniegu. Podczas wiosennych roztopów znacząco podniósł się poziom rzek. Kryzys dopełnił wyjątkowo aktywny monsun mokry panujący w porze letniej.

Gleba nie była już w stanie pochłaniać deszczówki, która spływała do rzek wywołując coraz większe powodzie. Najtrudniejsza sytuacja panowała nad brzegami Huang He i Jangcy, gdzie pod wodą znalazły się domy ponad 100 milionów mieszkańców.

Powódź spowodowała klęskę głodu, ale też epidemie cholery i tyfusu. Łączna liczba ofiar kataklizmu i jego następstw kosztowała życie nawet 4 milionów ludzi. Była to prawdopodobnie największa klęska żywiołowa w spisanej historii ludzkości.