Gdy na drodze samolotu stają potężne chmury burzowe, piloci zwykle podejmują decyzję, aby je ominąć. Dla bezpieczeństwa nadrabiają kilometrów.

W ostatnich latach kilkukrotnie informowaliśmy o awaryjnych lądowaniach samolotów, w które uderzyły pioruny. Miało to miejsce m.in. nad Gdańskiem, Warszawą i Szczecinem. Żadnemu pasażerowi nic się nie stało za sprawą tzw. klatki Faradaya.

Kadłub samolotu jest tak skonstruowany, aby energia pioruna spływała po nim, a nie wnikała do wnętrza, podobnie jak ma to miejsce w przypadku samochodu. Ucierpieć może jedynie pokładowa elektronika, ale dzieje się tak bardzo rzadko.

Aby nie kusić losu, piloci podczas rejsu omijają szczególnie rozbudowane chmury burzowe. Taka sytuacja miała miejsce w minioną środę po południu, gdy Boeing 737 lecący z Gdańska do Bydgoszczy obleciał burzę przechodzącą nad Borami Tucholskimi.

Chociaż oba miasta dzieli w linii prostej dystans zaledwie 140 kilometrów, maszyna musiała pokonać przeszło 400 kilometrów, co zajęło jej znacznie więcej czasu i pasażerowie dolecieli do celu z opóźnieniem. Jednak czego się nie robi dla bezpieczeństwa podróżujących.