Dziura ozonowa nad Antarktydą osiągnęła największe rozmiary na tle roku. Dobra wiadomość jest taka, że jest najmniejsza od 5 lat. Dlaczego?

28 września powierzchnia dziury ozonowej nad południowym biegunem osiągnęła tegoroczne maksimum, 22 miliony kilometrów kwadratowych. Poprzednio miała mniejsze rozmiary w 2019 roku, gdy zajmowała powierzchnię 16 mln km kw. Dla porównania w dwóch ubiegłych sezonach miała aż 26-27 mln km kw.

Najmniejsza od 5 lat dziura ozonowa to skutek wyższych temperatur panujących w atmosferze na wysokości od 12 do 20 kilometrów nad powierzchnią ziemi. Końca dobiegł też wpływ potężnej erupcji wulkanu na wyspach Tonga, która wyemitowała olbrzymie ilości pary wodnej.

Nie oznacza to oczywiście, że za rok zubożenie warstwy ozonowej będzie jeszcze mniejsze, choć bardzo byśmy sobie tego życzyli. Trend jest jednak zauważalny, a dziura ozonowa zmniejsza się w ujęciu dekadowym, ale nie zniknie całkowicie przed 2100 rokiem.