Ognie św. Elma to zjawisko, które przez wieki fascynowało żeglarzy i lotników. Traktowali je jako znak boskiej opieki lub ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem.

Ten fenomen polega na pojawieniu się niebieskawego lub fioletowego światła na ostrych, wystających przedmiotach, takich jak maszty statków, iglice kościołów, skrzydła samolotów czy nawet rogi zwierząt.

Najczęściej występuje podczas burzy, gdy w powietrzu gromadzi się duża ilość ładunków elektrycznych. Światło powstaje w wyniku jonizacji powietrza. Silne pole elektryczne wokół ostrych przedmiotów powoduje, że cząsteczki powietrza zaczynają przewodzić prąd, emitując charakterystyczną poświatę.

Ognie św. Elma nie są groźne same w sobie, ale ich pojawienie się często zwiastuje zbliżającą się burzę. Można je tym samym uważać za zupełnie naturalne ostrzeżenie przed żywiołem. Nazwa pochodzi od św. Elma (Erazma z Formii), patrona żeglarzy.